Vertrekpremie Happart

In tijden van verkiezingen wordt er steeds beklemtoond dat je als burger en goeie democraat moet gaan stemmen, dat je stem meetelt. Toen ik de laatste keer ging gaan stemmen was het minste wat ik samen met een overgrote meerderheid van burgers aan dacht, een toekomstig goed pensioen en goede ziekteverzekering voor iedereen, dus zeker geen angst voor de toekomst en politiekers die tot een concensus konden komen om zo ook de grotere problemen te kunnen oplossen.

Karel Van Miert was één van de  politiekers die veel heeft betekent voor Europa en voor de mensen. Hij is nooit iemand geweest die veel van allerlei extra inkomsten genoot. De meeste mensen zien hem dan ook als iemand die het deed voor de mensen. Je zou kunnen zeggen naar het voorbeeld van die andere boerenzoon uit de Kempen, Pater Damiaan en onze grootste Belg. Zijn verwondering, gevolgd door irritatie tot boosheid leidde tot de gedrevenheid (koppigheid) om daar iets te willen aan veranderen,  kost wat kost . Een andere zeldzame eigenschap die  Karel Van Miert had was  dat iedereen voor hem gelijk was. Zijn buurman die tomaten kweekte en Bill Gates himself, waren voor hem allemaal mensen die recht hadden op zijn respect, evenveel respect.  Zulke politiekers zijn natuurlijk de uitzonderingen en Karel Van Miert kan dus best op zijn beurt een  voorbeeld zijn vele voor anderen. Politiekers die het verschil maken zijn immers dun gezaaid. Kort door de bocht, voor iedere Mandela zijn er veel te veel Mugabe's. Dus het belang van vrijwilligers, burgers die er iets willen aan doen is zeer groot. In Afrika en andere landen in het zuiden zijn er nog steeds mensen die opkomen voor de mensen rechten van de lokale bevolking, die het zelfs met hun leven moeten bekopen. Ook dat soort verhaal maakt deel uit van onze eigen geschiedenis. Dus 'vrijwilligers' zullen altijd wel mee het verschil moeten maken.

Happart komt nu in het nieuws in verband met een vetrekvergoeding van 530 000 Euro. Dat is dan nog niet het hele verhaal, er is ook nog een pensioen en zoals teveel  andere politiekers zal ook hij nog wel te veel postjes bekleden. Ik ben immers geen onderzoek journalist die dat allemaal  kan uitzoeken.

Merkwaardig als je Happart's politieke loopbaan bekijkt. Hij is groot geworden door de bestendiging van een conflict cultuur en volgens mijn informatie heeft hij ook weinig of niets gedaan om ervoor te zorgen dat iedereen in de toekomst  op een goed  pensioen en  ziekteverzekering kan rekenen.  Terwijl de grote meerderheid van de burgers voor het grootste deel daarvan afhangt en er bang voor zijn is zijn toekomst nu verzekerd. Van hun soort van politiekers kan je moeilijk zeggen dat ze het allemaal voor de mensen hebben gedaan.

Ook in België leiden nog vele mensen honger en zijn afhankelijk van voedselbanken, een probleem dat onze politiekers in onze rijke samenleving ook nog niet hebben kunnen oplossen. Vele politiekers mogen dan ook best wat nederig zijn, het meer een voorrecht mogen vinden de mensen te mogen vertegenwoordigen en als zo vele vrijwilligers zich na hun rijke politieke loopbaan, ook best verschillende dagen per week  mogen inzetten voor een betere wereld zonder dat ze telkens opnieuw er moeten voor worden betaald.

Ik wil er wel hier vanuit gaan dat alle vrijwilligerswerkers, genietend van een bescheiden pensioen, niet moet worden betaald.  Niettegenstaande dat wordt er veel vrijwilligerswerk gedaan, ook daar waar de politiek niet in slaagt bepaalde problemen op te lossen. Letterlijk iets heel kostbaars.

Dat politiekers geloven in een maakbare wereld zal natuurlijk niemand verwonderen.
De vraag is overduidelijk, blijven wij, de burgers nog steeds geloven in een maakbare samenleving.

Happart noemt het dan nog een sociale verworvenheid. Ik dacht dat deze zaken in de tijd zijn opgezet om ervoor te zorgen dat na  een onvoorzien einde van iemands loopbaan, hij nog  op een waardige manier kon verder leven, zeg maar zoals de vele andere burgers , die hem steeds hebben verkozen, om hen te vertegenwoordigen, om er ondermeer ervoor te zorgen dat ook zij  van  een goeie oude dag zouden kunnen genieten.

Dat de enorme vertrekvergoeding, nogmaals enorm in de wetenschap van al zijn 'bijkomende' inkomsten, van Happart leidt tot een grote imago schade van de vele politiekers die natuurlijk nog steeds goed bezig zijn, zou een aanleiding moeten zijn daar iets aan te doen. Een onafhankelijke commissie die deze premie zou moeten kunnen opnieuw evalueren is dan ook een van de mogelijkheden.  Uiteindelijk is het dan ook zeer spijtig dat populistische partijen daar dan te gemakkelijk gebruik van maken om te veel burgers voor hen te laten stemmen, zonder dat zij dan nog zelf iets zouden doen om al de hier besproken problemen  op te lossen.

Guido Van Rossen
E-mail : guido.van.rossen@telenet.be
Guy verhofstadt
Antwoorden
Rik Coolsaet
Antwoorden
Guy verhofstadt
Marianne Thyssen
Guy verhofstadt
Mark Eyskens
Guy verhofstadt
Herman De Croo
Guy verhofstadt
Dirk Sterckx